ျပည္တြင္းစစ္ဆိုတာဥာဏ္နည္းသူတို႕ရပ္ဝန္းမွာရြာတဲ့မိုးတဲ့
ငါတို႕ဆီမွာထစ္ခ်ဳန္းမစဲနိုင္ဘူး မိုးသီးေတြေတာင္ေၾကြလို႕။
ငါတို႕မစီးဖူးတဲ့ေလယာဥ္ပ်ံေတြဟာ
စစ္ပြဲကိုတင္ေဆာင္လာၾကသလားငါေတြးတယ္။
ေက်ာက္ေခတ္ကေနဒီေန႕အထိငါတို႕နားေသာတဆင္စရာသီခ်င္း
စစ္ပြဲသတင္း
လိုအပ္ခ်က္ေတြ ေသြးရနံ႕ေတြထည့္ဆိုထားတယ္
ကိုယ့္ေသြးကိုယ္ျပန္လွ်က္ေနျပီဆိုရင္
တိရစၦာန္ဇာတ္ခင္းေနျပီပဲ
အပင္တစ္ပင္လုံးေသြးေတြရဲေနတဲ့ဇာတ္ဝင္ခန္းဟာ
ငါတို႕မေခၚပဲေရာက္ေရာက္လာတာဘာသေဘာလဲ
ေမွာ္သြင္းျပကြက္ေနာက္ခံတီးလုံးနဲ႔တီးခတ္ထားတယ္
ဒီစီထဲကဘဝေတြ ဒီစက္ထဲမွာလူးလာေခါက္တုန္႕ထစ္ေနတယ္
စာသင္ခန္းေတြမိုးမလုံဘူး
လက္နက္စက္ရုံေတြမိုးလုံတယ္
ေဆးေတြမရွိဘူး
က်ည္ဆံေတြေတာ့ေပါလာတယ္
ဒီေတာ့
က်ည္ဆံနဲ႕ပဲေဆးကုရေတာ့မလား။
ပလိုင္းထဲကပိန္းဥေလးေတြပုပ္ေနလည္းစားရတာပဲ
လိုင္ဇာ..ပန္ဝါကဘဝေတြ
မင္းတို႕မ်က္စိေကာင္းရင္
ကေလးေတြကိုၾကည့္ပါ။
သီခ်င္းကေအာ္ဒီယုိသက္သက္
အသံပဲအဆံမပါဘူး
သီခ်င္းကေၾကကြဲစရာေတြေျပာျပေနျပန္တယ္။
ေတာင္ေပၚကရနိုင္သမွ်စားစရာေတြ
ေရလုံျပဳပ္စားသလိုပါပဲ
ဘဝေတြကိုသမိုင္းကေရလုံျပဳပ္ေနတယ္။
ေန႕စဥ္နဲ႔အမွ်ငါတို႕အေပၚရြာခ်ေနတဲ့
အေျခအျမစ္မဲ့စကားလုံးေတြအတြက္
ငါတို႕နားေတြကို ပ်ားရည္သီခ်င္းနဲ႔အဆုံးသတ္ၾကမယ္
စစ္ပြဲသတင္းေတြအဆုံးမသတ္ရင္
ငါတို႕အားလုံးအဆုံးသတ္သြားနိုင္တယ္
ဒီကဗ်ာျပီးရင္
ငါလွဲအိပ္ေတာ့မယ္
စစ္မက္ကင္းမဲ့ေၾကာင္းေထာက္ခံစာနဲ႕အိပ္မက္တို႕
ငါ့ထံေရာက္လာပါေစသတည္း။ ။
ေအာင္မွဴးေဝ
၁ ၊ ၆ ၊ ၂၀၁၂
.
